تست ترانسفرین TIBC

 تست  ترانسفرین TIBC

TIBC

تست ترانسفرین، TIBC و اشباع ترانسفرین همراه با آزمایش آهن خون انجام می‌شود که به براورد مقدار آهن در بدن بوسیله اندازه گیری چندین ماده در خون کمک می‌کند. این تستها اغلب با هم تجویز می‌شود و نتایج با همدیگر انطباق پیدا می‌کنند تا به تشخیص و کنترل کمبود یا ازدیاد آهن خون کمک کند.

• تست آهن سرم:مقدار آهن کل در بخش مایع خون را اندازه گیری می‌کند که تقریبا همه آن ها به ترانسفرین متصل شده‌اند.
• تست ترانسفرین:این تست مستقیما مقدار ترانسفرین را در خون اندازه می‌گیرد. این میزان بستگی به عملکرد کبد و وضعیت تغذیه شخص دارد. ترانسفرین پروتئینی ست که ممکن است به هنگام فرایند التهاب کاهش پیدا کند.
• TIBC (ظرفیت اتصال آهن کل):مقدار آهن کلی که می‌تواند به وسیله پروتئین در خون متصل شود، اندازه گیری می‌کند. از آنجایی که ترانسفرین پروتئین متصل به آن است، تست TIBC اندازه گیری ترانسفرین در دسترس به صورت غیر مستقیم است که مقدار ترانسفرینی که برای اتصال به آهن در دسترس است، اندازه گیری می‌کند. (نکته: توجه داشته باشید که TIBC عکس العمل نسبت به مقدار ترانسفرین در دسترس است، یعنی ترانسفرین و TIBC به یک معنا نیستند).
• UIBC (ظرفیت اتصال به آهن غیر اشباع): این تست عکس ظرفیت ترانسفرین را اندازه می‌گیرد یعنی بخشی از ترانسفرین که هنوز با آهن اشباع نشده.
• اشباع ترانسفرین:تقسیم غلظت آهن بوسیله TIBC تخمین می‌زند که چه تعدادی از جایگاه‌های اتصال اشغال شده‌اند، این تست اشباع ترانسفرین نامیده می‌شود. در شرایط عادی، معمولا یک سوم ترانسفرین با آهن اشغال شده است. این به معنای است که حدود دو سوم ظرفیت آن خالی و در دسترس است. (غلظت آهن ممکن است بوسیله غلظت ترانسفرین و نه TIBC تقسیم شود که این مورد کمتر شایع است. این براورد مشابه معمولا ضمیمه ترانسفرین نام دارد).
• فریتین:سطح فریتین را اندازه گیری می‌کند که پروتئینی ست که تقریبا تمامی آن ها در واکنش به افزایش آهن تولید می‌شوند. فریتین مقدار کلی آهن را آشکار می‌کند. به هنگامی که کمبود آهن وجود داشته باشد پایین است و به هنگامی که آهن بدن زیاد باشد، فریتین بالا است.